Roślinność Roślinność Wyżyny Armeńskiej była różnorodna ze względu na położenie jej na styku dwóch odmiennych regionów botaniczno-geograficznych: wilgotnego, leśnego pontyjsko-hyrkańskiego i suchego, bezleśnego Iranu. Ta część terytorium Urartu, która leży aktualnie w granicach Armenii, miała niewielkie obszary pustyń, półpustyń z ubogą roślinnością trawiastą, stepy, lasy oraz wysokogórskie łąki alpejskie na wysokości 2700–2950 m n.p.m. Część w rejonie Gór Pontyjskich i Kurdystańskich za czasów istnienia Urartu była mocno zalesiona, jednak współcześnie (wskutek działalności człowieka, zwłaszcza w związku z rozwojem hodowli) lasy na tym terenie już zanikły. Na pozostałych obszarach Królestwa Wan roślinność drzewiasta występowała w szczątkowej formie. Region w północno-zachodniej części Wyżyny Armeńskiej cechował się brakiem lasów, ale miał bardzo żyzną glebę. Mimo długiej zimy, uprawy były możliwe na wysokościach nawet do 2600 m n.p.m. Górskie łąki stanowiły doskonałe pastwiska dla bydła. Żyzność suchej Równiny Araratu zapewniano przez sztuczne nawadnianie. Płaskowyż południowo-wschodniej części Wyżyny Armeńskiej, dzięki łagodnemu klimatowi, porośnięty był roślinnością zbliżoną do śródziemnomorskiej.