Charakteryzowały się one dużą urodzajnością i były dostępne dla podróżnych przez cały rok, jednak ze względu na zabagnienie brzegów płynących przez nie rzek wymagały zaawansowanych systemów irygacyjnych.
Jeziora thumb|Widok na Sewan
W granicach Urartu znajdowały się trzy duże jeziora, różniące się między sobą pod wieloma względami: Wan, Urmia i Sewan.
Wan ma powierzchnię 3690 km², położony jest na wysokości 1720 m n.p.m. Poziom wody jeziora cyklicznie się zmienia. Jego woda jest nasycona sodą, co czyni ją nieodpowiednią do picia. Właściwości oczyszczające wody były znane już starożytnym pisarzom. W jeziorze żyje gatunek ryby Alburnus tarichi – głównie przy ujściach rzek wpływających do Wanu. Łagodny klimat wschodniego i północno-wschodniego wybrzeża sprzyjał rozwojowi w Urartu rolnictwa nawadnianego wodami górskich potoków. To właśnie nad Wanem powstała stolica Królestwa Wan – Tuszpa. Urmia leży na wysokości około 1250 m n.p.m. Woda jest tu sześciokrotnie bardziej zasolona niż w morzach. Niskie wybrzeże Urmii sprzyjało uprawom rolnym. Słodkowodny i obfitujący w ryby Sewan znajduje się w Zakaukaziu, na wysokości 1915 m n.p.m.
Podstawy gospodarki thumb|Urartu w II połowie VII wieku p.n.e.