W r. 1788 Austriacy skasowali kościół Dominikanów, a także zamknęli drewniany kościół parafialny pw. św. Mikołaja, następnie parafię przeniesiono do kościoła podominikańskiegoA. Dworzak, Kościoły i klasztory Bełza do końca XVIII wieku, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 57-58.. Kilka lat później skasowano także kościół Dominikanek w Bełzie, a część przedmiotów przeniesiono do kościoła podominikańskiego. Pomieszczenia klasztoru zaadaptowano na plebanięM. Biernat, Kościół pw. Najświętszej Marii Panny i klasztor OO. Dominikanów w Bełzie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 90-91; M. Biernat, Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny i klasztor pw. św. Katarzyny Sieneńskiej SS. Dominikanek w Bełzie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 141.. mały|239x239px|Plan założenia klasztornego w Bełzie Stan kościoła w XIX wieku nie był dobry, pomimo remontów prowadzonych z pieniędzy miejscowego proboszcza. W 1858 roku zawalił się drewniany, spróchniały strop.