Większy remont przeprowadzono w latach 1870–1784, kiedy odnawiano wyposażenie świątyni i zapewne wtedy też wykonano neobarokową polichromię wnętrza. Kościół ucierpiał w trakcie I wojny światowej i szturmu armii rosyjskiej na miasto, lecz zakres zniszczeń nie jest znany. W dwudziestoleciu międzywojennym klasztor podominikański użytkowano jako urząd miejski, a w 1936 lwowski Urząd Konserwatorski zatwierdził projekt polichromii wnętrza kościoła przygotowany przez inżyniera architekta Wincentego Witolda Rawskiego. Do jej wykonania najprawdopodobniej nie doszło.

W trakcie II wojny światowej Armia Czerwona zdobyła Bełz i doszczętnie zniszczyła miasto. Straty nie ominęły dawnych zabudowań dominikańskich: zniszczono skrzydła południowe i zachodnie klasztoru oraz kościół, który w aktach wizytacji dziekańskich z 1948 roku opisano jako zaminowany. Nabożeństwa odprawiano w kościele „Na Zameczku” i w dawnym kościele DominikanekM. Biernat, Kościół pw. Najświętszej Marii Panny i klasztor OO. Dominikanów w Bełzie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 92..