Prawdopodobnie koń z Karmir Blur należał do rasy niskorosłej, która była jedną z wielu istniejących na tym obszarze. Obok niej mogły być hodowane też wyższe konie, o czym świadczą asyryjskie pomniki z wizerunkami zarówno wysokich (np. w pałacu Sennacheryba), jak i niskich koni (np. w pałacu Aszurbanipala).
Rząd koński
thumb|250px|Uprowadzenie koni z kraju Gilzanu (fragment wrót z Balawat, Muzeum Brytyjskie)
Rząd koński stosowany przez Urartyjczyków, jak pokazują przedstawienia na hełmach i kołczanach znalezionych na Karmir Blur, był zbliżony do asyryjskiego, tj. składał się z ogłowia, skórzanego pasa otaczającego szyję konia niczym obroża, oraz pasa podbrzusznego.
Pod koniec II i w pierwszej ćwierci I tysiąclecia p.n.e. plemiona Zakaukazia używały kilku typów wędzideł, które były importowane z południa lub produkowane lokalnie na podstawie przywiezionych wzorców. Najstarszy typ, odlewany w całości z brązu, miał psalia (boczne okucia wędzideł) w kształcie kłosów. Wędzidła tego typu używano od początku II tysiąclecia p.n.e. Zostały one znalezione na północ od Kury w Gruzji oraz w okolicy jeziora Sewan.