Jednak teorii takiej przeciwstawiają się badacze ukraińscy, zdaniem których kultura ta przetrwała do końca II lub nawet III wieku n.e., przy czym do takiej opinii przychyla się również część badaczy polskich. Kultura ta rozwijała się na obszarze północnej Ukrainy i na Białorusi, zajmując część tych obszarów, od środkowego Bugu i Prypeci, po ujście Berezyny do Dniepru. Obszary zajmowane przez ludność kultury zarubinieckiej charakteryzują się dużą ilością cieków wodnych, jezior i bagien. Dodatkowo tereny te były gęsto zalesione w czasie rozwoju tej kultury. Ponadto jej stanowiska znane są również z Grzędy Horodelskiej i Obniżenia Dubieńskiego w Polsce. W jej obrębie Rościsław Terpiłowski wyróżnił trzy grupy terytorialne:
grupę Liuteż – rozwijającą się nad środkowym Dnieprem grupę Poczep – lokalizowaną nad górną i środkową Desną grupę Kartamyszewo 2 – istniejącą nad rzekami Worsklą, Dońcem i Orłem