Od 1941 działał w ZWZ-AK Obwód Radomsko w oddziale partyzanckim Stanisława Sojczyńskiego. Uczestniczył w licznych akcjach zbrojnych – był wraz z Zygmuntem Czerwińskim wykonawcą wyroku śmierci na szefie Gestapo w Radomsku Willym Bergerze i jego zastępcy Johannie Wagnerze. 30 czerwca 1943 w Dmeninie rozstrzelał Koźlickiego – sprawcę śmierci dwóch partyzantów. Był odpowiedzialny za rozbicie aresztu w Przedborzu w nocy z 5 na 6 lipca i odbicie komendanta placówki AK Zygmunta Martynowicza. Był dowódcą grupy szturmowej w akcji odbicia więźniów z więzienia w Radomsku w nocy z 7 na 8 sierpnia 1943 roku, przyczyniając się do uwolnienia 57 więźniów. Był zaangażowany w wykolejanie pociągów i rozbijanie urzędów gminnych. Pod koniec kwietnia 1944 został ciężko ranny podczas ataku na posterunek żandarmerii niemieckiej w Anoninowie (gmina Gosławice). W tym samym roku rozkazem Komendanta Okręgu Radomsko-Kieleckiego, Mieczysława Zientarskiego, został awansowany do stopnia porucznika. W sierpniu 1944 zaangażowany w akcję „Zemsta” stanowiącą mobilizację oddziałów mającą wesprzeć Armię Krajową w powstaniu warszawskim – jego grupa nie zdołała dotrzeć do Warszawy w związku z potyczkami zbrojnymi na trasie do stolicy.