thumb|Uczniowie I gimnazjum rosyjskiego w Żytomierzu. Aleksander Lisowski (trzeci od prawej). thumb|Członkowie POW w Żytomierzu. Aleksander Lisowski (siedzi trzeci od prawej, w mundurze żołnierza armii rosyjskiej) Aleksander Lisowski, ps. Gileśko (ur. 17 marca 1896 w Krasnosiołce) – polski działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, major piechoty Wojska Polskiego, wydalony z korpusu oficerskiego za występki przeciwko mieniu, inwalida wojenny.
Życiorys Urodził się 17 marca 1896 w Krasnosiołce, w ówczesnej guberni podolskiej, w rodzinie Wincentego i Wincentyny z Krzywickich. W latach 1906–1915 uczył się w I Gimnazjum w Żytomierzu. W lutym 1912 został jednym z siedmiu członków tajnego sprzysiężenia wojskowego pod nazwą „Wywiadowcy Ukraińscy Polskich Drużyn Strzeleckich” w Żytomierzu. Jesienią tego roku został komendantem specjalnego oddziału żandarmerii, którego zadaniem była ochrona organizacji, utrzymanie dyscypliny wewnętrznej, wykonywanie wyroków i zbieranie funduszy na „Skarb i Wojsko”. W następnym roku został mianowany podoficerem. Po wybuchu I wojny światowej należał do grupy wywiadowców, którzy nie uznali rozwiązania organizacji i wznowili jej działalność pod nazwą „Strzelec”.