W 1915 organizacja, której był członkiem została włączona w skład Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie jako Komenda Okręgu Żytomierskiego.

15 września 1915 został wcielony do armii rosyjskiej, w której ukończył szkołę oficerską w Odessie oraz kursy: karabinów maszynowych, szturmowy i lotniczy w Gatczynie. Był trzykrotnie ranny (26 sierpnia i 3 września 1916 w Małopolsce Wschodniej oraz 22 września 1917 w Besarabii). W grudniu 1917 został zwolniony z armii jako inwalida – zupełnie niezdolny do służby wojskowej (kula utkwiła w płucach obok serca). Służąc w armii rosyjskiej kontynuował działalność w POW, w charakterze instruktora i członka Komendy Naczelnej III. W styczniu 1918 w Kijowie walczył przeciwko bolszewikom po stronie Ukraińców. W marcu 1918 Leopold Lis-Kula mianował go komendantem Okręgu POW w Żytomierzu (Okręg „D”). Na tym stanowisku działał pod pseudonimem Gileśko. Władze miejskie Żytomierza mianowały go komendantem milicji. Latem 1918 zdał obowiązki komendanta okręgu i został wysłany na Kubań.