Wśród 16 drewnianych świątyń wzniesionych w woj. poleskim w latach międzywojennych brakuje bezpośrednich analogii do kościoła garnizonowego w Słobódce. Pozostaje dziełem anonimowym, podobnie jak cztery inne drewniane świątynie zbudowane na Polesiu na potrzeby wojska i przy udziale Korpusu Ochrony Pogranicza (w Leninie (1935), Sienkiewiczach (1938–39), Wojtkiewiczach i Rubryniu).
Skromna bryła budowli odwoływała się do szeroko pojętej polskiej tradycji drewnianego budownictwa sakralnego, stanowiąc kolejną, znamienną dla czasu swego powstania, wariację „stylu swojskiego”. Z gamy motywów „swojskich” wybrane tu zostały podcienia (tzw. soboty), smukła wieżyczka na sygnaturkę i stromy gontowy dach. Zastosowany w szczycie elewacji frontowej ozdobny szalunek, tworzący wzór szachownicowy, nadawał jej efekt ornamentu art déco.
Bibliografia Anna Oleńska, Kościół garnizonowy p.w. ŚŚ. Piotra i Pawła w Słobódce pod Prużaną, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. V, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, t. 2, red. Anna Oleńska, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2014, s. 333-341, il.