znajduje się cmentarzyk, z nagrobkiem Jana Szlachetki (1856-1933) oraz współczesnym (2008) grobem ze szczątkami Orzeszków, przeniesionymi z krypty kaplicyAnna Oleńska, Kaplica w Zakozielu, W: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, część V: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, tom 5, red. Katarzyna Kolendo-Korczak, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2020, s. 175-202, il. 225-272 (ISBN 978-83-66419-13-1 - całość) – tam spis wcześniejszej literatury oraz źródeł archiwalnych..
Kaplica ma plan kwadratu i bliźniacze jednokondygnacyjne elewacje, na osiach z wysokimi ślepymi wimpergami o ostrym łuku, w których wybito okna oraz wejście w elewacji frontowej. Wszystkie zwieńczone są wysokimi trójkątnymi parawanowymi szczytami, z trzema ostrołukowymi oknami ujętymi parą podobnie zamkniętych nisz. O lekkości i strzelistości kaplicy decydują wysokie trójkątne szczyty wieńczące elewacje oraz silnie rozczłonkowane naroża. Ujmujące je wysokie wieżyczki zostały u dołu opięte piętrowymi szkarpami, a w zwieńczeniu przedłużone smukłymi pinaklami. Łamany dach wieńczyła wysoka wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona iglicą. Do kaplicy prowadziły pierwotnie marmurowe schody. Wnętrze kaplicy ma plan kwadratu o ściętych narożach.