Wieńczyło ją sklepienie kryształowe. W podziemiu znajduje się duża, sklepiona krypta. pomiędzy którymi wstawiono kapliczkowe nisze z rzeźbami. Dach pośrodku wieńczyła wysoka iglica.
Budowla, zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, posiadała bogaty detal sztukatorski i żeliwny, częściowo zachowany. Na elewacjach znalazły się sztukatorskie listwy wygięte w wić, rozety i arkadki fryzu w szczytach, a w środku misterne sklepienie, wypełnione siecią cienkich żeber i maswerku oraz bogate obramienia okienne. Uzupełniły je plastyczne liściaste konsole, fleurony i wydatny zwis zdobiący zwornik sklepienny. Natomiast w żeliwie zostały odlane maswerki wprawione w okna (niegdyś zaopatrzone w witraże), krzyże wieńczące szczyty, nisze kapliczkowe w wieżyczkach, w których pierwotnie stały naturalnej wielkości figury ewangelistów oraz duże medaliony ozdobione herbami właścicieli-fundatorów (Korab – Orzeszków i Nowina – Chrzanowskich), wyróżniające elewację fasadową. Żeliwny był również ołtarz główny i chór. Natomiast sztukatorskie listwy układające się w motyw rozet zdobiły szczyty elewacji.