Nieznany pozostaje zarówno jej projektodawca, jak i dokładny czas powstania. Niewielka, zgrabna centralna kaplica nie pochodzi z pierwszego okresu funkcjonowania placówki jezuickiej, ale najpewniej została wzniesiona w latach dziesiątych-trzydziestych w. XVIII. Wskazuje na to zasób form architektonicznych i proporcje bryły, kształt kopuły, powściągliwe opracowanie elewacji ze skromnymi uszakowymi obramieniami otworów zamkniętych odcinkowo. Zważywszy na powiązania z pińską placówką zakonu, być może jej budowę należy wiązać w czasie z prowadzonymi wówczas pracami przy kolegium.
Ze względu na charakter architektury, kaplicę należy uplasować w nurcie architektonicznym kontynuującym dzieła stołecznego architekta Tylmana z Gameren, nie wykluczając posłużenia się projektem samego Tylmana przez nieznanego budowniczego. Wywodził się on zapewne z kręgu Komasków, budowniczych działających w 1. połowie w. XVIII przede wszystkim na terenie Korony i ziem ruskich.
Nie przetrwały malowidła figuralne podniebia kopuły, ani iluzjonistyczna rokokowa dekoracja ścian, która powstała zapewne w czasach Kurzenieckich.