Występuje ceramika zarówno czerwona jak i płowa i brązowa, a motywy malarskie obejmowały wzory koliste i linie poziome, liście figowca pagodowego i figowca bengalskiego, a także wzory gwiaździste i siatkowe. Miasto zostało zniszczone przez powódź, która zostawiła po sobie osady o grubości ponad pół metra.
Okres II – właściwa kultura harappańska 2600 – 1900 p.n.e., w której wyróżnia się trzy fazy – IV, V, VI. Miasto zostało zbudowane od nowa w innym kształcie. Zbudowano specjalne platformy z cegły mułowej celem podniesienia poziomu terenu, ustabilizowania go i ochrony przed powodzią. Odkryto jedną platformę z funkcjach religijnych. Istniały spichlerze i magazyny, a w ich pobliżu odnaleziono pozostałości kramów handlowych. Domy budowano na podobnym, prostokątnym planie jak w okresie I, standardem były łazienki, a system kanalizacyjny obejmował całe miasto. W tym okresie dominowała ceramika czerwona, a jej obfitość i poziom skomplikowania świadczą o zamożności mieszkańców i wysokim poziomie cywilizacyjnym. Dalej popularne były motywy roślinne. Miasto zostało ostatecznie zniszczone w wyniku nagłej powodzi.