Badania archeologiczne w Rakhigarhi dowodzą, że w mieście nie doszło do fazy schyłkowej – zostało ono przez mieszkańców opuszczone nagle, najprawdopodobniej z powodu wielkiej powodzi. Ludność kultury harappańskiej nigdy już do miasta nie wróciła. Stanowisko zostało ponownie zasiedlone wiele stuleci później, przez ludy kuszańskie.

Sąsiednie miasta Rakhigarhi, będące jednym z największych miast i ponadregionalnym centrum handlu cywilizacji doliny Indusu, otoczone jest licznymi stanowiskami leżącymi dziś w Harianie, Radżastanie i Pendżabie wzdłuż biegu sezonowej rzeki Gagghar. Najważniejsze z nich to Bhirrana (cztery okresy rozwoju, z których najwcześniejszy datowany jest na 8–7 tysiąclecie p.n.e.) 86 kilometrów na północny zachód, Kunal (należący do kultury Kunal, która jest kulturowym poprzednikiem stanowiska Rehman Dheri) 75 kilometrów na północny zachódCharles Keith Maisels, Early Civilizations of the Old World: The Formative Histories of Egypt, The Levant, Mesopotamia, India and China. Routledge, 2003 , Siswal (należący do kultury Sothi-Siswal współczesnej wczesnej fazie harappańskiej, datowany na 3800 p.n.e.) 75 kilometrów na zachódThe Harappan Civilisation: Its Sub-cultures, Daily Pioneer, 10 May 2018.