Winicjusz Narojek (ur. 21 stycznia 1934 w BrześciuWłodzimierz Wincławski Słownik biograficzny polskiej socjologii. Tom 3. N-St, wyd. UMK, Toruń 2007, s. 5-8, zm. 3 września 1995 w Warszawie) – polski socjolog, prof. dr hab.
Życiorys Był synem Piotra Narojka i Eleonory Narojek, z d. Goehrler. W okresie II wojny światowej mieszkał z rodzicami w Krześlinie, po wojnie w Siedlcach, Wrocławiu i od 1951 w Warszawie. Przewlekłe choroby (cukrzyca i gruźlica) utrudniły mu edukację. Dopiero w 1957 zdał maturę w liceum ogólnokształcącym dla pracujących. W tym samym roku rozpoczął studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1963. Następnie otrzymał stypendium doktorskie, po czym został zatrudniony w Katedrze Socjologii II, później przekształconej w Katedrę Socjologii Ogólnej UW. Tam w 1965 obronił pracę doktorską System władzy w mieście. Studium monograficzne napisaną pod kierunkiem Zygmunta Baumana. Praca ta otrzymała II nagrodę Polskiego Towarzystwa Socjologicznego za doktorat napisany w latach 1964-1968Winicjusz Narojek (1969) Winicjusz Narojek o sobie, w: Winicjusz Narojek. Jednostka wobec systemu. Antropologia trwania i zmiany, Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, Warszawa, str. 240., a w 1967 ukazała się drukiem pt. System władzy w mieście.