Po załadowaniu się do transportów kolejowych, OZN 17 pal dojechał do Chojny, w odległości 3 km na wschód od Koła. Tam 6 września ponownie oddział wyładował się i pomaszerował pieszo w kierunku Warszawy, z uwagi na odcięcie drogi do Kielc przez pancerno-motorowe oddziały niemieckie. Marsz pod dowództwem por. Pawła Szpiruka odbywał się w dwóch grupach: pieszej, w której mniejszości narodowe – głównie Niemcy – stanowiły 40%, oraz grupy konnej z taborem. W rejonie Łowicza dołączył pododdział wartowniczy ochrony koszar 17 pal. Po dotarciu do Warszawy, OZN 17 pal został zgrupowany na Pradze przy ulicach Jagiellońskiej i Grochowskiej. Następnie został skierowany do Lublina, maszerował przez Rembertów, Anin i Garwolin. W Garwolinie w nocy 13/14 września OZN 17 pal dołączył do batalionu improwizowanego strzelców z OZ Strzelców z Rembertowa, pod dowództwem mjr. Edwarda Wunderlicha. Do OZN 17 pal i batalionu strzelców, dołączyły też 2 i 3 bateria 2 pal Leg. Grupa żołnierzy 17 pal uzupełniła baterię 3/2 pal i wraz z nią podjęła marsz z Garwolina na Lublin. Na południe od Garwolina, batalion z OZ Strzelców mjr Wunderlicha oraz 3 i 2 bateria 2 pal Leg. stoczyły walkę z podjazdem z niemieckiej Dywizji Pancernej „Kempf”. W trakcie walki poległ ppor. Tadeusz Kozioł. OZN 17 pal i baterie częściowo rozbito.