Po walce resztki 2 baterii pomaszerowały na Lublin, tam nieliczni oficerowie i szeregowi 17 pal dołączyli do walczących oddziałów WP. Pozostałość 3 baterii wróciła do Warszawy, a wraz z nią, pod dowództwem por. Pawła Szpiruka część rozproszonego Oddziału Nadwyżek 17 pal. W Warszawie po 15 września por. Paweł Szpiruk zorganizował z pozostałości OZN 17 pal, 2 baterię artylerii, dywizjonu artylerii „Warszawa” pod dowództwem mjr. dypl. Juliusza Szostaka.
Obsada 2 baterii artylerii: dowódca baterii - por. Paweł Szpiruk oficer zwiadowczy - ppor. rez. Antoni Chmielecki oficer ogniowy - ppor. rez. Tomasz Malinowski dowódca 1 plutonu armat 75 mm - pchor. Chabowski dowódca 2 plutonu haubic 100 mm - pchor. NN.
Oddział Zbierania Nadwyżek 25 pal Po zmobilizowaniu 25 pal i oddziałów dywizyjnych, nadwyżki pułku w liczbie 600 żołnierzy pod dowództwem kpt. Bronisława Nowakowskiego i zastępcy kpt. Romana Renkawka wyruszyły 2 września transportem kolejowym z Kalisza do Kielc. Tam miały wejść w skład Ośrodka Zapasowego Artylerii Lekkiej nr 7. W trakcie jazdy transport był atakowany przez niemieckie lotnictwo na stacjach Łódź Kaliska i Opoczno, gdzie zabity został 1 żołnierz, a 7 zostało rannych. Transport nie dojechał do OZAL nr 7 w Chęcinach koło Kielc.