Rojdi B - 2200 - 1900 p.n.e. - okres ten następuje po zniszczeniu osady okresu A przez pożar. Budynki wznoszono z kamieni oraz gliny i bielono wapnem. Ceramika szlachetna okresu B reprezentowana jest przez ceramikę czerwoną, płową i szarą, ze znaczną przewagą czerwonej. Znaleziono również kilka fragmentów naczyń o barwie zielonej. Ceramika prosta odznacza się zaś niższą trwałością niż ta z okresu A. Styl ceramiki okresu Rojdi B jest fazą pośrednią pomiędzy okresem A oraz C, jednak znacznie bliżej mu do starszego Okresu A. Formy i rozmiary naczyń prostych są bardziej zróżnicowane niż wcześniej, dominują wyroby większe. Występują najczęściej misy o wypukłych ściankach, perforowane dzbany, słoje, wazy, kielichy, naczynia z rozszerzonymi rantami oraz naczynia na podstawkach. Malatura jest typowo harappańska - maluje się czarnym na czerwonym bądź brązem na płowym, angoba zaś prezentuje odcienie brązu. Zdobienia są bardziej skomplikowane, a popularnymi motywami zdobniczymi były trójkąty i romby, przecinające się pętle, kręgi, faliste linie i pionowe pasy. Ceramika szara w znacznie większej ilości niż w fazie A. Niektóre egzemplarze ceramiki wykazują bardzo wczesne cechy typowe dla późniejszej kultury Prabhas, nie występuje jednak charakterystyczne dla niej rycie wzorów rylcem.