Powszechne są wszelkiego rodzaju mikrolity, małe ostrza i inne przedmioty kamienne o geometrycznych kształtach.
Rojdi C – 1900 - 1700 p.n.e. - z tego okresu pochodzi większość zachowanych pozostałości budynków i innych struktur. Powszechna jest ceramika czerwona i wyraźnie dominuje ilościowo nad płową i szarą. Przeważają również wyroby szlachetne nad prostymi, przeciwnie do okresów wcześniejszych. Ceramika różni się jakościowo od okresów poprzednich – materiał do produkcji jest gruboziarnisty, a naczynia wypalane mniej dokładnie niż wcześniej. W tym okresie pojawia się za to dużo nowych form ceramiki, w tym duże garnki i dzbany z zamkniętą szyjką, średniej wielkości słoje z rantem w kształcie litery S i prostymi ściankami. Najpopularniejszymi naczyniami są misy ze ścianami bocznymi wypukłymi, prostymi bądź w kształtnie litery S. Typowe naczynia okresu C mają grube ściany boczne z karbowanymi zaobleniami i wywiniętymi krawędziami. Gliniane butelki występują bardzo rzadko, podobnie jak w okresach poprzednich. Motywy zdobnicze są znacznie bardziej skomplikowane niż wcześniej, a motywy geometryczne mieszają się z motywami zwierząt i roślin, które po raz pierwszy pojawiają się w okresie C.