Tak więc, aby wyzwolić kobiety z ich zniewolenia, Zhen doszedł do wniosku, że system kapitalistyczny musi zostać zniesiony, a system wspólnotowy musi zostać ustanowiony.
Anarchizm Zhen sprzeciwiała się również jakiemukolwiek ustanowionemu rządowi. W jej anarchicznej twórczości jej idee są widoczne w krytyce parlamentarnych rządów Zachodu. Nie wierzyła w ruch sufrażystek, choć chwaliła sufrażystki za ich odwagę. Zhen przytoczyła jako przykład norweski ruch sufrażystek i argumentowała, że skoro tylko kobiety ze szlacheckiego pochodzenia lub bogatej rodziny mogą zostać wybrane do parlamentu, to jak można zapewnić, że wybrane kobiety nie będą działać przeciwko swoim koleżankom z klasy niższej, a jedynie na korzyść swoich koleżanek z klasy wyższej?
Zhen uważała, że wybieranie kobiet na urzędy tylko dodaje trzeci poziom represji dla kobiet z klasy robotniczej, oprócz ucisku ze strony mężczyzn i rządu. Z tego samego powodu nie wierzyła, że partie lewicowe, takie jak Partia Socjaldemokratyczna w Stanach Zjednoczonych, będą działać na rzecz zwykłych ludzi. Po objęciu władzy przez kobiety, system rządowy zwabiłby te lewicowe partie w kierunku władzy i autorytetu, zaniedbując ich współuciskanych zwykłych ludzi, w tym kobiety z klasy robotniczej.