Te lewicowe partie odeszłyby od swojego pierwotnego celu, jakim było wyzwolenie klasy niższej i obalenie kapitalizmu. Zhen doszła do wniosku, że wyzwolenie kobiet może zostać osiągnięte tylko poprzez oddolne działanie zwykłych ludzi, bez interwencji rządu. Jako przykład podała klasę robotniczą w Stanach Zjednoczonych, która nie odniosła korzyści nawet po wyborach Partii Socjaldemokratycznej, nie mówiąc już o kobietach, które były ledwo reprezentowane w partii.
Zhen nie zgadzała się z programem wielu partii lewicowych ani z tym, w jaki sposób zmieniały one swoje ostateczne cele w nadziei na wygranie wyborów. Uważała, że bez rządu mężczyźni i kobiety z klas niższych mogliby skupić się na poprawie swojego życia, zamiast kierować swoją uwagę na inne dziedziny, które interesują rząd i klasy wyższe.
Zamiast popierać uczestnictwo w społeczeństwie rządzonym przez burżuazyjnych polityków, Zhen zaproponował idealne społeczeństwo wspólnotowe, w którym kobiety i mężczyźni byliby równi i dzieliliby te same obowiązki i produkcję. Jej idealne społeczeństwo byłoby podobne do kraju socjalistycznego lub komunistycznego w XXI wieku, ale bez rządu centralnego.