W tym idealnym społeczeństwie dzieci wychowywane byłyby w „publicznych placówkach opieki nad dziećmi”, uwalniając w ten sposób kobiety od ich matczynych obowiązków i wyrównując szanse kobiet, aby mogły wziąć na siebie odpowiedzialność równą mężczyznom. Zhen zasugerowała również, że jeśli mężczyźni i kobiety będą wychowywani i traktowani jednakowo, a odpowiedzialność przyjmowana przez obie płcie będzie równa, to rozróżnienie między „mężczyznami” i „kobietami” stanie się niepotrzebne. A zatem ani mężczyźni, ani kobiety nie byliby uciskani przez swoje obowiązki. Zhen próbowała odbudować system, w którym kobiety mogłyby aktywnie uczestniczyć w społeczeństwie i mieć realną moc decydowania o swojej przyszłości. Jej rozwiązaniem problemu nierówności płci i ucisku kobiet było wyzwolenie kobiet od wszelkich form ucisku, w tym ucisku ze strony ustalonego systemu rządowego, niezależnie od jego ideologii.
Feminizm Krytyka He Zhen skupiała się na dwóch aspektach chińskiego patriarchatu w tamtym czasie. Pierwszy z nich jest bezpośrednio sprzeczny z tradycyjnym chińskim konfucjanizmem, który uciskał kobiety przez tysiące lat w historii Chin.