Norbert Wieliczka vel WieliczkerZezwolenie Urzędu Wojewódzkiego Poznańskiego na zmianę nazwiska rodowego „Wieliczker” na nazwisko „Wieliczka” w: (ur. 5 maja 1896 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski urzędnik handlowy, porucznik administracji rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Henryka, akcesysty registratury tamtejszej cesarsko-królewskiej Komendy Obrony Krajowej, i Alberty z Bauerów urodzony 5 maja 1896 w Krakowie. Był młodszym bratem Zygmunta (1890–1975), działacza niepodległościowego, odznaczonego Krzyżem Niepodległości z Mieczami. Był absolwentem gimnazjum we Lwowie i Akademii Handlowej w Wiedniu oraz członkiem „Sokoła”.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 57 pułk piechoty. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1916, a na stopień podporucznika rezerwy awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1917 w korpusie oficerów piechoty. W 1917 dostał się do niewoli włoskiej. Po uwolnieniu z niewoli wstąpił do Armii Polskiej we Francji. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 13 Dywizji Piechoty. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w kompanii zapasowej sanitarnej nr 2, a jego oddziałem macierzystym była kompania zapasowa sanitarna nr 3. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany.