W następnym roku został przydzielony w rezerwie do kompanii zapasowej sanitarnej nr 3. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 559. lokatą w korpusie oficerów rezerwy administracji, dział sanitarny. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 7 batalionu sanitarnego w Poznaniu. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu.
5 stycznia 1922 przyjechał z Łodzi do Poznania i zameldował się na ul. Małeckiego 14..
W 1937 był kierownikiem Fabryki Papieru w Rawiczu.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja pod pozycją 412.