magazyn żywnościowy - w baraku nr 1, kancelaria obozowa - w baraku nr 2, kantyna obozowa - także w baraku nr 2, dwa baraki zamienione na kuchnie, barak służący jako ustęp, umywalnie (blaszany zbiornik napełniany wodą rano i wieczorem, który w żaden sposób nie pozwalał utrzymać higieny), szpital obozowy (w lutym i marcu 1943 r. mieścił się w barakach 30 i 32, od kwietnia dołączono także baraki 24, 26, i 28, a od lata jeszcze 22), Kindergarten, rodzaj żłobka i przedszkola, w którym przebywały się dzieci do 6 r.ż., także te, które były obiektem zainteresowań doktora Josefa Mengele; za barakiem znajdował się plac zabaw; ogródek dziecięcy założono w obozie cygańskim dopiero w czerwcu 1944, na miesiąc przed ostateczną likwidacją - był on parodią w warunkach życia obozowego - wygłodzone i chore dzieci nie miały siły się bawić ani gimnastykować.
Warunki i pobyt w obozie Romowie w chwili przybycia do Auschwitz nie byli poddawani selekcji, ale całe transporty kierowano prosto do baraków. Nie rozdzielano także rodzin na terenie obozu: kobiety, mężczyźni i dzieci mieszkali razem.
Cyganie zaliczani byli do tzw. więźniów asocjalnych, w związku z tym otrzymywali oznaczenia w formie czarnych trójkątów. Tatuowano im na lewym przedramieniu numery z literą Z (Zigeuner).