Najprawdopodobniej cały znany obecnie obszar Farmany (18 hektarów) był w tym okresie zasiedlony bądź wykorzystywany gospodarczo, co wskazuje na szybki wzrost populacji, dostatek żywności i życie w dobrobycie. W okresie II Farmana była typowym protomiastem okresu dojrzałej kultury harappańskiej. Budynki wznoszono z cegły mułowej o typowej dla miast harappańskich tego okresu proporcjach 1:2:4. Łazienki oraz system kanalizacyjny budowane były z cegły wypalanej o takich samych proporcjach. Jak dotąd, w trakcie wykopalisk odkryto pozostałości czterech dużych struktur architektonicznych: struktury I, II, III oraz IV. Pełniły one funkcje wielorodzinnych kompleksów mieszkalnych i prawdopodobnie wchodziły w skład tak zwanej cytadeli. Znaleziono w nich pozostałości palenisk, dołów magazynowych i platform, pomieszczeń strażniczych oraz łazienek. Nie natrafiono jak dotąd na pozostałości kompleksów produkcyjnych, najprawdopodobniej znajdowały się one poza kompleksem cytadeli, poza obszarem objętym badaniami archeologicznymi. Bogaty materiał kulturowy wykopany do tej pory, w tym liczne fragmenty ceramiki oraz pieczęcie wskazują na osiągnięcie wysokiego poziomu urbanizacji w tym okresie.