Dojrzałą fazę harappańską w Farmanie można datować na okres między 2500-2100 p.n.e.
Cmentarzysko Cmentarzysko na stanowisku archeologicznym w Farmanie zostało odkryte w 2007 roku. Odkrycie dokonano przypadkowo w trakcie orania pola. Położone jest 900 metrów na zachód od wzgórza, na którym znajdują się pozostałości osady. Znana część cmentarzyska obejmuje obszar o powierzchni około jednego hektara. Pochówki datowane są na okres dojrzałej kultury harappańskiej . Groby budowano, kopiąc proste doły w aluwialnej glebie. Większość pochówków zawiera ceramikę harappańską oraz biżuterię, w tym koraliki ze steatytu, karneolu czy agatu, a także bransolety z miedzi i muszli. Znaleziona tutaj ceramika oraz biżuteria sprawiają, że cmentarzysko w Farmanie jest bardzo podobne do miejsca pochówku oznaczanego jako R-37 w Harappie. Ilość znalezionej w grobach ceramiki i biżuterii różni się znacznie w zależności od grobu, co wskazuje na różnice w statusie społecznym pochowanych tutaj osób. Pochówki w Farmanie można podzielić na trzy kategorie: pochówki kategorii I – ciało składano do grobu w pozycji leżącej z głową skierowaną w kierunku północnym. Pochowki tego typu zawierają szkielety zachowane w całości. pochówki kategorii II – do tej grupy zalicza się największa liczba pochówków znalezionych dotychczas w Farmanie.