Po kasacji Twierdzy Warszawa, która nastąpiła jeszcze przed I wojną światową, militarne znaczenie fortu sukcesywnie malało. W latach 1924–1928 powstało wokół niego osiedle willowe dla oficerów Wojska Polskiego (dało ono początek osiedlu Sadyba). W 1928 roku na wprost fortu, po jego wschodniej stronie, wzniesiono trzypiętrowy dom mieszkalny o numerach: ul. Powsińska 24 i 24a oraz ul. Morszyńska 1, 3, 5. Rok później fort i przynależne do niego budynki przekazano Towarzystwu Przyjaciół Miasta-Ogrodu Czerniakowa, a po jego północnej stronie zasypano część fosy, tworząc tam pętlę tramwajową. W 1935 roku, po przedłużeniu ul. Powsińskiej do Wilanowa, na fosie po południowej stronie fortu zbudowano betonowy most tramwajowo-drogowy. Rok później wysadzono elementy forteczne po wschodniej części ul. Powsińskiej, urządzając tam park miejski.
Gdy w pierwszych dniach września 1939 roku przystąpiono do pośpiesznego organizowania obrony lewobrzeżnej Warszawy, większość starych fortów pozostała nieobsadzona. Ze względu na szczupłość sił, które znajdowały się początkowo w dyspozycji Dowództwa Obrony Warszawy, gen.