Od północy, w kierunku Bielan, Żoliborza i Woli, uderzać miał XI Korpus Armijny. W myśl rozkazu gen. Blaskowitza z 22 września, XIII KA miał rozpocząć natarcie 26 września, a XI KA – dzień później.
25 września miał miejsce najsilniejszy od momentu rozpoczęcia wojny nalot Luftwaffe na Warszawę. Jednocześnie Niemcy rozpoczęli działania naziemne, usiłując zlikwidować wysuniętą linię polskiej obrony i wywalczyć dogodniejsze pozycje wyjściowe do szturmu generalnego. Tego dnia 46 DP z XIII KA po kilkugodzinnej zaciekłej walce zdobyła fort Piłsudskiego. Sąsiednia 10 DP zdobyła natomiast fort Mokotów.
Fort Dąbrowskiego był przez cały dzień ostrzeliwany przez artylerię. Na jego przedpolu pojawiły się niemieckie patrole, które usiłowały zidentyfikować słabe punkty polskiej obrony. Polacy zdołali jednak utrzymać swoje pozycje. Ranny został wtedy Janusz Kusociński – lekkoatleta, mistrz olimpijski, służący ochotniczo w szeregach plutonu ckm-ów 360 pp. Dopiero wieczorem Niemcy zdołali zająć dogodne pozycje wyjściowe, w związku z czym decydujący szturm na fort został przełożony na następny dzień.