Fort Dąbrowskiego stał się jednym z pięciu wysuniętych ośrodków oporu pododcinka „Południe”. Był jednocześnie najbardziej wysuniętą na południe placówką tego pododcinka. Jego załogę tworzyły początkowo 1. i 3. kompanie II/360 pp, dowodzone przez ppor. Czesława Chamerskiego i kpt. st. sp. Tadeusza Mąkowskiego. 22 września ta ostatnia została jednak zluzowana przez 3. kompanię Batalionu Ochotniczego im. Ordona, którą dowodził por. rez. Jan Pietrzyk. Pobliskie Miasto-Ogród Czerniaków obsadzał ochotniczy II Batalion „Obrony Warszawy”. Jego dowódca, kpt. art. st. sp. Konstanty Zbijewski, był jednocześnie dowódcą całości obrony Czerniakowa.
Początek niemieckiego szturmu na Warszawę thumb|Przebieg niemieckiego szturmu na Warszawę w dniach 25–27 września 1939 Po zakończeniu bitew nad Bzurą i pod Tomaszowem Lubelskim niemieckie dowództwo rozpoczęło przygotowania do zdobycia Warszawy. Zadanie przeprowadzenia szturmu na polską stolicę otrzymała 8 Armia dowodzona przez gen. Johannesa Blaskowitza. Niemieckie plany przewidywały, że uderzenie zostanie przeprowadzone z północy i południa, wzdłuż Wisły. Od południowego zachodu, w pasie od Czerniakowa po Ochotę i osiedle Czyste, nacierać miał XIII Korpus Armijny. Punkt ciężkości jego natarcia znajdował się na Czerniakowie.