W tym czasie polskie pododdziały były rozmieszczone w następujący sposób: dwa plutony Batalionu Ochotniczego im. Ordona (por. rez. Jan Pietrzyk) – czoło fortu; pluton 1. kompanii II/360 pp (ppor. rez. Mieczysław Cichowski) – prawy bark fortu; pluton Batalionu Ochotniczego im. Ordona (ppor. rez. Michał Gazicki) – lewy bark fortu; pluton Batalionu Ochotniczego im. Ordona (ppor. rez. Jan Borowski) – wały fortu pluton Batalionu Ochotniczego im. Ordona (ppor. rez. Stanisław Domin) – trzypiętrowy dom mieszkalny górujący nad fortem; pluton piechoty – most na ul. Powsińskiej.
Przebieg boju thumb|Wzięci do niewoli obrońcy fortu Początek natarcia XIII KA wyznaczono na godzinę 8:00. Niemniej już o godzinie 4:30 fort Dąbrowskiego znalazł się pod ostrzałem niemieckiej artylerii. Po pewnym czasie przeniosła ona ostrzał na sąsiednie polskie pozycje. O 5:00 do natarcia wzdłuż ul. Powsińskiej, w kierunku mostu na fosie, ruszyła grupa szturmowa „Titlus”. Polacy dopuścili przeciwnika na bliską odległość, po czym otworzyli ogień z ckm-ów. Niemieckie straty były bardzo poważne (sięgnęły prawdopodobnie kilkudziesięciu zabitych i rannych). Resztki grupy szturmowej cofnęły się na pozycje wyjściowe. W tym samym czasie niemieccy pionierzy usiłowali sforsować fosę przy użyciu pontonów.