Podvučijak miał ważne znaczenie militarne w końcowym okresie wojny, gdyż przebiegała tu trasa odwrotu niemieckiej Grupy Armii „E” z Grecji przez doliny rzek Bośni i Ukriny i 50 km na wschód była południową flanką Frontu Sremskiego. W kwietniu 1945 roku obszar północno-wschodniej Bośni znalazł się w obszarze odpowiedzialności 14 Korpusu Serbskiego Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii, a w maju – 3 Korpusu Bośniackiego 2 Armii.

Tło W kwietniu 1945 roku II wojna światowa w Europie dobiegała końca. Armia Czerwona nacierała przez Austrię, a alianci przez północne Włochy. W ten sposób siły koalicji antyhitlerowskiej zagroziły odcięciem wojsk niemieckich oraz ich chorwackich i słoweńskich sojuszników w NDH od głównych sił w Rzeszy. W tym samym czasie, na południowym skrzydle frontu wschodniego, armia jugosłowiańska 6 kwietnia zajęła Sarajewo, drugie co do wielkości miasto NDH. W dniach 12–13 kwietnia przedarła się przez obronę na Froncie Sremskim i rozpoczęła ofensywę w kierunku Zagrzebia, Słowenii i granicy austriackiej.