Działalność literacką zaczął od publikowania w tygodniku „Wieś” swoich pamiętników z dzieciństwa. W latach 1952-57 otrzymał bezpłatny urlop przeznaczony na twórczość literacką, jako pisarz nurtu wiejskiego współpracował z Ludową Spółdzielnią Wydawniczą. Napisał w tym czasie trzy pierwsze powieści: Pod Łysicą i Chmurne lata oparte były na przeżyciach autora z dzieciństwa i młodości, ich treść (trudny awans życiowy bohatera o wiejskim pochodzeniu) przystawała do nurtu socrealizmu, zostały więc szybko wydane; Kamienista droga była typową powieścią socrealizmu, najsłabszą. Po urlopie nie uzyskał już pracy jako nauczyciel i pracował w przemyśle wydobycia siarki, m.in. redagując zakładowe pismo. Był lokalnym działaczem we władzach powiatu i organizacjach ówczesnego okresu, otrzymywał odznaczenia państwowe. Był też członkiem Związku Literatów Polskich i tworzył jego Oddział w Rzeszowie, został jego wiceprezesem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Orzeł · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.