Po latach przerwy, w 1969 r. Stanisław Orzeł wydał odmienną w stosunku do reszty swojej twórczości powieść Zbój świętokrzyski. Jej treść powiązał ze swoją rodzinną wsią Chybice, ale akcja powieści rozgrywa się w czasach Władysława Łokietka i na tle wątku typowo historycznego (związanego m.in. z wojną z Krzyżakami i bitwą pod Płowcami) przedstawiona została skomplikowana zagadka kryminalna i wątki romantyczne. Powieść ta ze wszystkich dzieł pisarza okazała się najlepsza, przyniosła mu uznanie czytelników.
W 1976 pisarz przeszedł na emeryturę, a zmarł 14 stycznia 1978 r. w Rzeszowie wskutek wypadku, pochowany został w Tarnobrzegu. Przed śmiercią ukończył piątą powieść, Ziarno i ciernie, ponownie należącą do nurtu wiejskiego, ale została ona odnaleziona przez jego córkę w materiałach pozostawionych przez pisarza dopiero po wielu latach i wydana w 2019 r.
Powieści
Pod Łysicą (1951) Kamienista droga (1954) Chmurne lata (1956) Zbój świętokrzyski (1969) Ziarno i ciernie (ukończona 1977, wyd. 2019)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1972) Złoty Krzyż Zasługi Medal "Zasłużony dla województwa rzeszowskiego"
Przypisy
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Ludzie związani z Tarnobrzegiem