Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę na stanowisku dowódcy 38 pp, którego pokojowym garnizonem był Przemyśl. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 13 czerwca 1923 został przeniesiony do rezerwy oficerów sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. Z dniem 1 marca 1924, w związku z likwidacją Rezerwy Oficerów Sztabowych został przydzielony do 38 pp jako oficer nadetatowy z równoczesnym odkomenderowaniem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
W marcu 1926 został zatwierdzony na stanowisku oficera sztabowego przysposobienia wojskowego przy 8 Dywizji Piechoty w Modlinie. W marcu 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock celem odbycia praktyki poborowej. We wrześniu tego roku został przydzielony do PKU Płock na stanowisko komendanta. Z dniem 30 listopada 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.