W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Mieszkał we Lwowie przy ul. Kadeckiej 6. 12 sierpnia tego roku został wybrany II wiceprezesem zarządu Korpusu Wysłużonych Wojskowych we Lwowie.
W latach 1947–1948 Sąd Grodzki w Bydgoszczy prowadził postępowanie w sprawie o uznanie Alojzego Łukawskiego za zmarłego.
Był żonaty, miał dwóch synów: Alojzego Ferdynanda (ur. 1903), porucznika piechoty, odznaczonego Krzyżem Walecznych, i Edmunda (ur. 1922).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1077 – 22 lutego 1921 Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za całokształt zasług w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 9 maja 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia. austro-węgierskie Order Korony Żelaznej 3.