Księżyc, skryty za chmurą, otacza poświata, która mdłym blaskiem rozjaśnia niebo i rzuca refleksy na taflę wody.
Artysta porzucił tu dbałość o detale na rzecz ujęcia syntetycznego, bliskiego abstrakcji. Barwa staje się tu głównym elementem przenikających się poziomów nieba i ziemi. Paleta barw jest wysublimowana – występują brązy przełamane odcieniami liliowo-różowymi, szarości, błękity oraz pastelowa żółć. Zastosowane barwy sprawiają, że kompozycja zyskuje spójny, elegijny wyraz. Sposób ukazania natury jest wyrazem panteistycznej czci i religijnego stosunku Chełmońskiego do przyrody.
Obraz w ramię ma wymiary 164,5 cm szerokości oraz 124 cm wysokości. Bez ramy format samego malowidła to 127 cm w poziomie na 85 cm w pionie. Na dziele występuje sygnatura: „JOZEF CHEŁMOŃSKI / 1906”.
Przypisy
Kategoria:Malarstwo pejzażowe Józefa Chełmońskiego Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Krakowie