Został internowany w obozie w Drancy, gdzie przebywał do 14 grudnia 1941, kiedy to został przekazany władzom niemieckim i przeniesiony do , gdzie wygłaszał wykłady na temat syjonizmu oraz ogłosił powstanie ruchu Massada, którego celem miało być powstanie suwerennego i neutralnego państwa żydowskiego. Został zwolniony z obozu 13 marca 1942 i zamieszkał w Puy-Guillaume, gdzie formułował swoje poglądy w postaci zapisków dotyczących możliwego stosunku Francji i Niemiec do państwa hebrajskiego, uwagi na temat roli i znaczenia Arabów w islamie, hebrajskiego ruchu narodowego, uważając, iż istnienie państwa żydowskiego powstrzymałoby asymilację Żydów oraz w sposób humanitarny rozwiązałoby kwestię żydowską. Swoje notatki przekazał ks. i urzędnikowi Vichy , którzy mieli przekazać pomysły Cohena Philippe Pétainowi, wskazując mu ścieżkę pozbycia się Żydów z Europy, tworząc dla nich osobne państwo. Choć pomysły Cohena spotkały się z zainteresowaniem marionetkowego rządu Vichy, to nie spotkały się z zainteresowaniem III Rzeszy.