Zamek w Przyszowie istniał do 1624, kiedy zniszczyły go zapuszczające się aż tutaj oddziały Tatarów podczas najazdu Kantymira Murzy. Kolejne zniszczenia nastąpiły podczas potopu szwedzkiego w 1656 i 1657 roku. Opis z 1657 roku informuje o złym stanie warowni. W 1690 roku z inicjatywy Tarnowskich rozpoczęto remont zamku, ale go nie zakończono z powodu zdefraudowania przez starostę drewna przeznaczonego na budowę. W 1. połowie XVIII wieku zamek opuszczono.

Około 1752 roku na polecenie Jerzego Ignacego Lubomirskiego zamek rozebrano na potrzeby budowanego klasztoru kapucynów w Rozwadowie.

Relikty warownego założenia do 2022 roku były rozpoznawane przez archeologów jedynie sondażowo, ale do tego czasu nie przeprowadzono badań wykopaliskowych.

Przypisy

Bibliografia Anna Marciniak-Kajzer, Przyszów – zamek królewski czy „zameczek myśliwski”?, [w:] Późnośredniowieczne zamki na terenie dawnego województwa sandomierskiego, Kobidz 2005, s. 109–115 Leszek Kajzer, Stanisław Kołodziejski, Jan Salm, Leksykon zamków w Polsce, Wydawnictwo Arkady, 2022, ISBN 9788321352138. Gaj-Piotrowski, W., Królewski Zamek w