W latach 1946–1950 grał w Wietrznym Mieście ze swoimi braćmi w orkiestrze hotelu Pershing. Zespół towarzyszył wielu czołowym jazzmanom przybywającym do miasta, takim jak Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Lester Young i Roy Eldridge. W okresie 1948–1949 Freeman jednocześnie współpracował z awangardowym artystą – Sun Ra. W tym czasie zakładał również własne kwartety, w których grali m.in. pianiści Ahmad Jamal i Andrew Hill. Znajomi i najwierniejsi słuchacze nazywali go: „Vonski”. Choć był instrumentalistą ukształtowanym przez post-bop, jego muzyka zawierała cechy kojarzone z awangardą: szorstki, śpiewny ton saksofonu tenorowego, elastyczne, wręcz swobodne podejście do spraw rytmu i fantazyjne rozwiązania harmoniczne. Cieszył się uznaniem w chicagowskim środowisku jazzowym i wywarł wpływ na wielu młodych muzyków. Jednakże prawie nie opuszczał rodzinnego miasta i rzadko nagrywał, co w znaczącym stopniu zdecydowało, że nigdy nie stał się powszechnie znany.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Von Freeman · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.