Zmarł w 1981 roku, pochowany jest na cmentarzu w Wólce Węglowej w Warszawie.

Twórczość Własna Wydał zbiory wierszy Toks gyvenimes (1938), Rudens dugnu (1946), Ramybe man (1951), Etapai (1953) i Lyrika (1964). W swojej twórczości pozostawał pod wpływem literackiej awangardy. W jego poezji dominują motywy katastrofizmu, tragedii epoki, jedności ludzi i ciszy. W późniejszych wierszach widoczne są motywy filozoficzne i motyw śmierci. W wielu jego utworach pojawia się wątek Wilna.

Literackie uznanie i popularność wydawniczą na Litwie zdobył dopiero po odzyskaniu niepodległości przez ten kraj.

Zaliczany do grona „litewskich Kolumbów”.

Jako tłumacz Na język polski przetłumaczył Tunel Ernesta Sábato oraz liczne wiersze poetów litewskich. Przetłumaczone wiersze swoje i innych poetów litewskich (np. Vytautasa Mačernisa, Kazysa Bradūnasa i Jonasa Mekasa) publikował w paryskiej Kulturze. Na litewski tłumaczył wiersze Majakowskiego, Czesława Miłosza, Władysława Broniewskiego, Juliusza Słowackiego, pisarzy hiszpańskich, włoskich i iberoamerykańskich.