thumb|Grób Bolesława Skindera na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Bolesław Skinder (ur. 20 października 1900 w Kotielnikowie, zm. 18 sierpnia 1920 pod Płockiem) – podchorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys Urodził się 20 października 1900 w Kotielnikowie na Kaukazie jako syn Wacława (1861–1935) i Marii z Dudzińskch (1862–1944). Był bratem Tadeusza Antoniego (1897–1952), pułkownika dyplomowanego piechoty Wojska Polskiego i Jerzego Stefana (1902–1940), rotmistrza 19 pułku ułanów, zamordowanego przez NKWD w Charkowie. Uczył się w Gimnazjum im. Staszica w Warszawie, gdzie był plutonowym 16 drużyny harcerskiej.

Od 23 lutego do 20 czerwca 1920 był uczniem 27. klasy „Kawaleryjskiej” Szkoły Podchorążych w Warszawie. W czasie wojny z bolszewikami walczył w obronie Płocka jako młodszy oficer spieszonego szwadronu pułku jazdy tatarskiej, który został zorganizowany doraźnie z pieszych ułanów wszystkich pododdziałów pułku i 10 sierpnia 1920 pod dowództwem rotmistrza Rychtera obsadził okopy na przedmościu (od szosy Bielskiej do drogi polnej, prowadzącej z Chełpowa do cmentarza płockiego). 18 sierpnia 1920 o godz. 6 rano szwadron pod dowództwem porucznika Michała Lisieckiego razem z batalionem zapasowym 6 pułku piechoty Legionów (w I rzucie na jego lewym skrzydle) rozpoczął natarcie na Trzepowo i dalej na Bielsk.