Między Trzepowem a kolonią Powsino szwadron został zaatakowany przez czołowe oddziały bolszewickiego III Korpusu Kawalerii. Widząc ogromną przewagę przeciwnika, szwadron na rozkaz swego dowódcy rozpoczął odwrót wespół z baonem zapasowym 6 pp Leg. Skupiony dokoła podchorążego Skindera, unosząc ciężko rannego swego dowódcę, szwadron odchodził krok za krokiem, skutecznie odpierając liczne szarże czerwonego kozactwa. Położenie stawało się krytyczne – amunicja była już na wyczerpaniu, padł ostatni strzał i osaczony szwadron stoczył swą ostatnią rozpaczliwą walkę na kolby i bagnety. Padł zarąbany ranny porucznik Lisiecki, odebrał sobie życie ostatnim nabojem swego pistoletu podchorąży Skinder, szwadron zaś został prawie w całości zniesiony na szaszkach sowieckich . Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 17, rząd 1, grób 30). 16 lutego 1921 został mianowany z dniem 1 stycznia 1921 podporucznikiem kawalerii. Jego nazwisko zostało umieszczone na jednej z dwóch marmurowych tablic pamiątkowych „Poległym wychowankom – Szkoła”, odsłoniętych w 1921 i 1927, w westybulu Szkoły Podchorążych Piechoty.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia