Getto w Czachulcu Nowym, Getto w Kowalach Pańskich, Getto Czachulec (niem. Juden-Kolonie Czachulec, pot. Heidemühle) – wiejskie getto żydowskie utworzone podczas II wojny światowej na terenie ówczesnych gmin Kowale Pańskie i Malanów. Siedziba władz getta znajdowała się w Czachulcu Nowym.

Historia

Powstanie getta Getto obejmowało 16 miejscowości wokół Kowali Pańskich. Z terenu, który miał stać się gettem wysiedlono wcześniej polskich rolników, zapewniono ich jednak o tym, że niedługo będą mogli powrócić do swoich wsi, umożliwiano im również obrabianie pól znajdujących się na terenie getta. Getto objęło wsie Młodzianów, Czachulec Nowy, Miłaczewskie Młyny, Chuby, Nowy Świat, Bielawki, Józefina, Niedźwiady, Leśnictwo, Dzierzbotki, Dzierzbotki-Cegielnia, Pacht i część Marcjanowa oraz przysiółki Karolew, Borki, Rudunek oraz Kolonia Marcjanów B.

Według Danuty Dąbrowskiej powierzchnia getta wynosiła 1711 hektarów. Prawdopodobnie obszar obejmował jednak nie mniej niż 25 kilometrów kwadratowych, prawdopodobnie mogło być to nawet 31 lub 35 kilometrów kwadratowych. Granice getta wyznaczone były przez drewniane słupy wkopane co kilkadziesiąt metrów, słupy te pomalowane były na biało.