Funkcjonowanie getta Pierwsi Żydzi trafili do getta 1 października 1941 roku, w dniu święta Jom Kipur. 20 października 1941 roku do getta deportowano 3700 Żydów z Kreis Turek. Do getta wiejskiego trafili w większości Żydzi z gett w: Turku, Dobrej, Władysławowie, Pęczniewie, Tuliszkowie, Uniejowie i Brudzewie. Żydów z Turku i Dobrej zmuszono do udania się na miejsce pieszo w kolumnach pilnowanych przez SS-manów, bogatsi Żydzi mogli wynająć dla siebie miejsce w furmankach lub ciężarówkach. W getcie panowały ciężkie warunki, Żydzi zmuszeni byli do mieszkania w stodołach, oborach kurnikach lub koczowania na polach, gdyż zabrakło dla nich miejsca. Więźniowie getta zmuszeni byli do pracy na roli oraz przy budowie i naprawie dróg. W getcie szerzyły się choroby, w tym tyfus, którego epidemia na początku 1942 roku pochłonęła kilkadziesiąt ofiar. Cmentarz znajdował się w okolicach Młodzianowa, pojedyncze mogiły znajdowały się także w okolicznych lasach.