Opactwo benedyktynów św. Macieja (niem. Benediktinerabtei St. Matthias) – placówka rzymskokatolickiego zakonu benedyktynów znajdująca się w niemieckim mieście Trewir.

Historia Za czasów rzymskich katolicki ośrodek kultu znajdował się poza murami miejskimi. Założono go nad grobem świętych Euchariusza i Waleriusza, pierwszych biskupów Trewiru. Informuje o tym napis fundacyjny z połowy V wieku, wykonany za pontyfikatu bpa Cyryliusza, którego również tu pochowano. Kościół został świątynią klasztorną, w VIII wieku jego patronem został św. Euchariusz. W 882 roku kompleks został zniszczony podczas najazdu Normanów.

Około 977 roku działająca tu wspólnota przyjęła regułę benedyktyńską przy wsparciu ze strony opata z Gandawy. Pod koniec X wieku, za pontyfikatu biskupa Egberta, wzniesiono nową świątynię, z której zachowała się zachodnia część krypty. Na początku XII wieku placówka znalazła się pod wpływami klasztoru w Hirsau i rozwijającego się w nim ruchu reformatorskiego. Podjęto wówczas decyzję o rozbiórce starej świątyni i budowie nowej. Podczas prac rozbiórkowych odkryto relikwie św. Macieja, które uczyniły kompleks celem dla pielgrzymów. Od tego czasu placówka nosi obecne wezwanie.