Negatywnie ocenili polemiki Parowskiego, zwłaszcza że brakuje w zbiorze tekstów, do których się odnoszą, bądź odpowiedzi na nie, aczkolwiek docenili, że Parowski potrafi też publicznie zmienić zdanie i przeprosić. Dyskutanci zwrócili też uwagę na preferencje Parowskiego co do nurtu fantastycznego, połączone z jego krytyką tzw. „głównego nurtu” literackiego. Krawczyk skrytykował też dla niego subiektywnie „niezbyt uczciwe retorycznie”, aczkolwiek nieliczne, teksty, z których wylania się prawicowy światopogląd Parowskiego. W podsumowaniu recenzji autorzy napisali: „Maciej Parowski jest prawdziwym fascynatem fantastyki. Pisze o niej ze znawstwem i smakiem, co z nawiązką wynagradza wszelkie słabości tomu. Dla tych, którzy chcą lepiej poznać rodzimą literaturę fantastyczną wraz z jej twórcami – lektura obowiązkowa”.

Tom zrecenzował też Wojtek Sedeńko na swoim blogu. Sedeńko zwrócił uwagę, że książka to druga publikacja Parowskiego będąca zbiorem jego tekstów krytycznych;