Książkę pozytywnie ocenił też Stefan Sękowski w tygodniku „Gość Niedzielny”; pisząc, że jest to pozycja „którą się czyta na raty, do której się wraca, nad którą się rozmyśla”, a także zwracając uwagę, że jest ona „skierowana raczej do fanów gatunku oczytanych w polskiej fantastyce”.
Krzysztof Sokołowski pisząc w „Informatorze Gdańskiego Klubu Fantastyki”, odnosząc się do polemiki z książki uznał, że jest ona kroniką tryumfów – promowania fantastyki – ale też klęsk, tutaj – Parowskiego krytyki „fantastyki rozrywkowej”, która okazała się jednak o wiele popularniejsza niż Parowski, preferujący poważniejszą „fantastykę problemową”, kiedyś zakładał.
Część II