Richard Overy, historyk z King’s College London, skrytykował punkt widzenia przedstawiany przez Rosjan, twierdząc, że odmawiają oni uznania zbrodni wojennych popełnionych przez wojska radzieckie w czasie wojny: „Po części dlatego, że uważają, iż wiele z nich było uzasadnioną zemstą na wrogu, który popełnił o wiele gorsze czyny, a po części dlatego, że historię piszą zwycięzcy”.
Geoffrey Roberts pisze, że Armia Czerwona gwałciła kobiety w każdym kraju, przez który przechodziła, ale głównie w Austrii i Niemczech: 70 000–100 000 gwałtów popełnionych w Wiedniu i „setki tysięcy” w Niemczech.
W 2015 roku książki Beevora zostały zakazane lub ocenzurowane w niektórych rosyjskich szkołach i uczelniach.
Zeznania naocznych świadków i propaganda Książka pt. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety autorstwa Swietłany Aleksijewicz zawiera wspomnienia radzieckich weteranów o ich doświadczeniach w Niemczech. Według byłego oficera Armii Czerwonej:
Telefonistka Armii Czerwonej wspominała:
Służąc jako oficer artylerii w Prusach Wschodnich, Aleksandr Sołżenicyn był świadkiem zbrodni wojennych popełnionych na miejscowej niemieckiej ludności cywilnej przez radziecki personel wojskowy.